Ik was een vlinder ...

.

                                                                                             Antwerpen, zaterdag 18 oktober 2008, voor Ruud  

 

 

   

Musicircus 18 oktober 2008 in Bibliotheek Permeke te Antwerpen

In het kader van het intercultureel en interdisciplinair festival Circa (2^de editie), georganiseerd door het Masereelfonds te Antwerpen, vond op zaterdag 18 oktober 2008 het programma ‘Musicircus’ plaats in de receptieruimte van de bibliotheek Permeke. Dichters, muzikanten, visuele artiesten, dansers, stand-up comedians, enz. werden uitgenodigd om deel te nemen en tegelijk te performen.  ‘Musicircus’ was een oorspronkelijk idee van de Amerikaanse componist John Cage.  Hij schreef in 1967 over het concept: “You won’t hear a thing, you will hear everything”.  Allemaal samen iets doen en elk doet zijn ding, dat is Musicircus! In de brochure van het festival werd mijn gedicht ‘In stilte’ opgenomen. 

Voor mij was het alvast een heel aparte, maar mooie ervaring, om voor te dragen terwijl er tegelijk volop muziek gespeeld werd en gedanst.  Ik koos er voor om lightverse gedichten te brengen, ook al omdat die de beste reacties geven bij het publiek en tegen mijn verwachtingen in waren die reacties er ook, blijkbaar waren er toch wel wat mensen die midden in de chaos de moeite deden om te luisteren naar wat ik bracht.  

Het geheel werd begeleid door Tom Hannes (zen-boeddhistisch begeleider, schrijver, theatermaker, dramaturg, coach ...), die voorheen het concept al uitprobeerde in 1999 in het Toneelhuis. Bedoeling voor elke deelnemer was vooral om, binnen de chaos, een eigen ruime te creëren waarin je ongestoord je eigen ding kan doen. 

Een fotoreportage van de namiddag (de namen van de deelnemers zijn mij spijtig genoeg ontgaan): 

  Foto’s © bert deben, Antwerpen, 18 oktober 2020   

Ik zou graag zachtjes willen wenen

Ik zou graag zachtjes willen wenen
om oud gemis versteend in mij
vervlogen liefdes, lang voorbij
maar nooit echt helemaal verdwenen

vaak kom ik hen in mij weer tegen
op dagen dat de zon weer schijnt
een schraal gevoel dat nooit verdwijnt
al is mij schoonheid toegenegen

de wonden helen met de tijd
maar broos als liefde zich laat lenen
draagt zij ook altijd angst in zich
voor ooit verloren tederheid

ik zou graag zachtjes willen wenen
terwijl ik in jouw armen lig.

© bert deben
Antwerpen, zondag 12 oktober 2008, voor Ruud. 

 

Origineel geschreven te Antwerpen 12 oktober 2008 (als 2de gedicht voor Ruud) en herwerkt te Vogelwaarde, juli 2023 als reflectie bij het gedicht ‘CCXIV - De oude liefde zit de nieuwe in de weg’ van de in 1554 overleden Italiaanse dichteres Gaspara Stampa.

Gepubliceerd in de bundel ‘Vertalersweelde, Gaspara Stampa in de handen van Mereie de Jong’ uitgegeven door Stichting Spleen, Amsterdam 2023.

Geluk moet langzaam binnendringen

 

Geluk,

 

dient heel voorzichtig toegediend

ontdaan van sentiment, verdund
opdat het niet zou schaden
omdat geluk geen planning kent
 
het zou verdwalen in de stegen
of botsen op een koude muur 
en afgesloten overwegen
waar angsten worden voorgewend
 
het moet dan ook eenvoudig zijn
als stilte in een vergezicht
op afgelegen werelddelen
belommerd door een droefenis
 
en langzaam moet het binnendringen
voorzeker als het tastbaar is.
 
 
© bert deben
Antwerpen, zondag 5 oktober 2008, voor Ruud

Op zoek naar de zin van het leven ...

. 

© bert deben – Antwerpen, 5 augustus 2008.

 

Ont-moeten

.

.

 Ont-moeten

 .

Het is een dag om te bekomen

de zon schijnt lieflijk, verder niets

ik vul een rugzakje met dromen

en stap genoeglijk op de fiets

 

het zomert weer zachtjes vandaag

en ik zie lachende gezichten

de hemel blauw, het leven traag

als in een bundeltje gedichten

 

het is zo’n dag dat niets echt moet

ik fiets maar wat, ik volg geen route

ik sluit mij af van de geluiden

het niets in al zijn overvloed

 

en dan besef ik dat ‘ontmoeten’

ook nog iets anders kan beduiden.

 

 

© bert deben
Antwerpen, vrijdag 26 september 2008.

Levenslang

  .

foto: David De Backer                      

 

Levenslang  

.

Je zei dat het voor altijd was
voor mij klonk dat als levenslang
een angstige gedachte
je zag mijn twijfels en je lachte

want kijken doe jij jaren later
en blijkbaar blijft de boot te water
al vaar ik dan met sloepjes uit
en vlucht ik ook soms hele nachten

en af en toe zelfs heel ver weg
er is zoveel dat ik niet zeg
zoals het woordje ja misschien
of zinnen als ik zie je graag

maar traag word ik steeds meer van jou

en van op afstand zelfs ook dichter.

.
© bert deben
donderdag, 04 september 2008, voor Bobje, vlucht JAF4687, Liège - Tel Aviv.
 

*