maandag 29 september 2014

Rommelmarkt - ervaringen van een standhouder ...


 
Rommelmarkt  
.
De mensen kijken niet, ze overschouwen
ze varen als een schip voorbij
terwijl ze in gedachten bouwen
aan een toekomst vol verleden tijd  

ik daarentegen wil dat laatste kwijt
en heb het op een tafel uitgespreid 
met een glimlach vol gelatenheid 
sta ik het minzaam aan te prijzen

soms stopt er iemand aan mijn stand
en neemt iets vast of durft te wijzen
ik kijk dan op en knik gedag
vol hoop dat ik verkopen mag  

één euro is nog veel te veel
ik zie het al aan hun gezicht
alsof ik van hun moeder steel
terwijl ik hier mijn ziel verdeel 

ze bieden 50 eurocent
een stuk dat mij zo dierbaar is
wat ik ook, bijna huilend, zeg
voor 80 cent doe ik het weg  

waarna ik schrijf in dit gedicht:
alweer iets kwijt dat ik nooit mis. 
 

© bert deben
Borgerhout, rommelmarkt Ecohuis, zondag 28 september 2014.  

 

donderdag 25 september 2014

Mijn grote vrees is ongemerkt

 .
.

Mijn grote vrees is ongemerkt
voorbij te gaan – vooral aan jou
ik zweer dan lief en leed en trouw
en voel me daarna weer beperkt  

dat onvermogen wordt verwerkt
in dwalen, maar ik vraag: aanschouw
mij naakt – littekens van roofbouw
mijn hart werd tot een burcht versterkt  

een leger ging aan mij voorbij
bevreesd, gekwetst en overwonnen
maar geen van hen heeft mij ontgonnen
en geen van hen kwam dichter bij  

begin aan mij niet onbezonnen
toch vraag ik jou: verover mij ! 
 

© bert deben
Antwerpen, 6 april 1998, voor Frank B. 


maandag 22 september 2014

Vallen en opstaan - Jan Vanhaelen



'Vallen en opstaan'
                 Voor Anneleen

5.

de avond is al laat wanneer zij huiswaarts keert
waar ben je dan geweest, wie heb je dan gezien
de deur slaat dicht, heeft zij geleerd misschien
hoe men het best verkeken kansen keert

zij hapert aan haar kleren en haar boeken
zij kamt mijn woorden met wat prikkeldraad
zij kleurt al lang niet meer de dageraad
die zij soms uren later nog gaat zoeken

maar dan breekt even langzaam plots als zij
de zon weer teder door de zwarte wolken
weet zij mijn verzen prachtig te vertolken
speelt weer haar rol in elk gedicht van mij

ik weet nog altijd niet of ik haar ken
ik huiver als ik eraan denk, ik ril
de wereld vol verwachting, die zij gretig grijpen wil
en ik dan die haar vader ben


Jan Vanhaelen
november 1989


Op 12 september 2014 werd te Dilbeek de nieuwste bundel van Jan Vanhaelen voorgesteld: “Zo gaan de woorden weer hun eigen weg en die van mij” is een chronologische selectie uit de vele honderden gedichten die Jan Vanhaelen (1946) sinds 1963 schreef. Deze bloemlezing vertoont dus een grote variëteit, zowel naar inhoud als naar taal.

Voor mij persoonlijk sprong o.a. bovenstaand gedicht er extra uit vanwege de herkenbaarheid, het is het 5de en laatste gedicht uit de cyclus ‘Vallen en opstaan’, waarin de vaderfiguur zijn dochter ziet opgroeien in 5 verschillende leeftijdsfases van peuter tot puber.


Voor meer info rond de bundel of bestellingen kan men terecht bij uitgeverij De Draak:
http://www.dedraak.org/boek/zo-gaan-de-woorden-weer-hun-eigen-weg-en-die-van-mij.html 

of rechtstreeks bij Jan Vanhaelen zelf, via mail: jan.vanhaelen@skynet.be 


donderdag 18 september 2014

Ik voel in mij september weer

. Foto: Parque del Retiro, Madrid – Sept. 2013 - © bert deben     

.
Ik voel in mij september weer
hoe dagen korten en de zomer
mat aan mij het leven lomer
toont en geurt naar ommekeer  

de zon is nu de zon niet meer
maar schijnt nog slechts een onderkomen
vale kleur – zoals de bomen
legt zij zich bij minder neer  

de dichter klemt zich aan zijn pen
en haalt het woordje ‘herfst’ van stal
hij schrijft van schoonheid in verval  

want net als ik in mij herken
dat ik zoals seizoenen ben
besef ik wat er komen zal.  


© bert deben
Antwerpen, 28 aug. 1999 




woensdag 10 september 2014

Keulen - een citytrip in 4 tanka's

.
Thalys  1

Buiten raast de natuur
als een gek aan ons voorbij
naast mij zit jij –
een rustpunt in het leven
van mijn hoge snelheidstrein. 
 
© bert deben
Thalys Brussel – Keulen, vrijdag 5 september 2014. 
 


Sonata  

Hotel ‘Sonata’
een zatte groep dertigers
denkt 16 te zijn
om 4 uur ’s nachts snijd ik hen
in gedachten de keel over.  

© bert deben
Keulen, zaterdag 6 september 2014.  
 


Dom  

De Dom van Keulen
staat imposant maar roetzwart
voor mij – ik denk spontaan
aan schuursponsjes en
een scheutje schoonmaakmiddel.  

© bert deben
Keulen, zondag 7 september 2014.  
 


Thalys 2  

Met de trein terug –
rugwaarts in de rijrichting
zie ik alles verdwijnen
tot ik geleidelijk  
in mezelf verdwijn.  

© bert deben
Thalys Keulen – Brussel, maandag 8 september 2014.


zaterdag 6 september 2014

Multitasken


 
Multitasken
.
Ik ben met het verkeerde sterrenbeeld uit bed gestapt
en ga meteen op de weegschaal staan
al acht kilogram liefde aangekomen
sinds ik jou ken en ik neem me voor te gaan fietsen
zwemmen, fitnessen en hard te gaan lopen  

waarna ik voor de rest van de dag verdwijn
achter het computerscherm
ik tokkel een gedicht uit het toetsenbord en
weet niet echt of ik tevreden ben, al rijmt het niet
en klinkt het weemoedig modern  

tijdens het plassen kijk ik in de spiegel
wat bewijst dat ik kan multitasken 
met ijdelheid heeft het niets te maken
ik keur het grijs en de rimpels en kijk dan naar
de plas op de grond en trek multitasken in twijfel  

als ik me buk met een sponsje om het vocht
op te deppen, kom ik amper nog recht
iemand heeft mijn lichaam verruild voor een oude man
als ik straks jarig ben tel ik de dagen achterwaarts
tot ik mezelf weer herken. 
 

© bert deben
Antwerpen, vrijdag 24 mei 2013.  

Werd gepubliceerd in bloemlezing ‘Het bet van Alfa’ van Poemtata, mei 2014