donderdag 27 februari 2014

Diepe slaap / In het licht (gedichten voor moeder)


I.
 
Diepe slaap, toestand ongewijzigd
buiten sneeuwt het, valt de koude als
een deken op de aarde, alles wit, ik zie
de sneeuw, maar niet meer wat er
onder zit – de stilte, kleurloos in
gedachten, alleen maar wachten
hopend dat de bel niet gaat, de telefoon
ik ben jouw zoon, maar reeds verweesd
 
de kansen dat je nog geneest zijn
bitter klein, hoe intensief de zorgen ook
gebroken twijgje in de winter van het leven
te lang vast aan een moederstam, ik kreeg
niet eens de kans om nog te zeggen wat
ik zo lang voor mezelf bewaarde
 
donderdag 26 februari, buiten sneeuwt het
als een deken valt de koude op de aarde.
 
 
© bert deben
Antwerpen, donderdag 26 februari 2004,
voor moeke, in sub-coma n.a.v. een dubbele longontsteking.

II.
 
Het sneeuwt nog steeds
geen tranen zijn het, maar kristallen
ze blijven op de aarde vallen
of hier als woorden op papier
 
de deur nog altijd een kier
je lichaam slechts verpakt in linnen
zo kijk je reeds de hemel binnen
je geest nu halfweg daar en halfweg hier
 
ik weiger uit verdriet te wenen
het zat altijd in onze genen
een soort van vreemde koppigheid
zo raken wij onszelf nooit kwijt
 
tenzij ik mij in een gedicht
en jij jezelf daar deels nu in het licht.
 
 
© bert deben
Antwerpen, vrijdag 27 februari 2004,
voor moeke, die op die dag volledig in coma ging († 23 maart 2004).


dinsdag 25 februari 2014

De boom - J.B. Charles


Mispelboompje                        
 

De boom

            voor Han Hoekstra  

Ik heb daarnet een boom gekocht,
nou ja, een boom, zo'n drie voet hoog.
Daarvoor wordt nu een plaats gezocht.
Je zegt: het is een tak, meer niet.
Hoho, met wortels en een kleine kluit;
je zult eens zien, daar groeit wat uit!  

Het wonder is, hoe hebben ze de takken
er nu al in kunnen verpakken
met blad en knop, bloesem en al.
Ja, alles wat hij worden zal
zàt er al in, zelfs brandhout na zijn dood.
Maar eerst wordt hij nog even groot.
 

J.B. Charles
(Zwolle 1910 – Oegstgeest 1983)
pseudoniem van prof. W.H. Nagel, criminoloog en schrijver.
 
 
 

maandag 24 februari 2014

De mysterieuze mispelgroei

.
.
Er hingen al 2 mispels aan de boom
ik vond het best wel ongewoon
omdat ik nog geen bloesem zag
en boompje staat nog maar een dag
ik dacht van ver nog: het zijn blaadjes
 
maar dan zag ik de ijzerdraadjes
een beetje vreemd voor de natuur
en toen dacht ik: misschien een buur
of zit hier soms een grote gnoom
te grappen met mijn mispelboom ?
 
 
© bert deben
Vogelwaarde, maandag 24 februari 2014, voor Ruud.
 
voorafgaand: De Boom (van J.B. Charles) 
en Mispel

nachtopname beveiligingscamera tuin  


vrijdag 21 februari 2014

Mispel

 .
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Pas dan zal ik verteerbaar zijn
als ik belegen ben
het verstrijken nabij
noch vrucht, noch vlees, maar brij
van lang geleden lieflijkheid  

mijn inhoud zal onherkenbaar zijn
gerijpt, gerot, vereeuwigd
gebeiteld in versteend papier
als faiences met woorden van leed
mijn vrucht, de onmin, de onmacht in mij  

eet mij, lees mij, lik mij leeg
dit blad mijn lijf
de inkt mijn bloed
pers het uit jouw onderbuik
tot ik herboren ben
huilend, bloedend
 
kwijlend in jouw moederschoot
ik ben jouw kind  

bemin mij ! 
 

© bert deben
Antwerpen, 08 oktober 1995.  



Mispels zijn oude, steeds minder voorkomende vruchten met een hoog vitamine C gehalte. Ze groeien aan struiken die men tot kleine bomen kan laten opgroeien en die een hele mooie en geurende bloesem geven tijdens de bloei in het voorjaar.

De vrucht kan men pas eten nadat ze bevroren is geweest en het vruchtvlees ‘beurs’ is geworden, hoe rijper de vrucht hoe lekkerder ze is. In de volksmond ontstond zo de uitdrukking ‘zo rot als een mispel’ De mispel eet men door de vrucht open te breken en het vruchtvlees er uit te zuigen.

Meer achtergrond over de mispel en enkele recepten waarin men de vrucht gebruikt kan men vinden op:
http://koken.vtm.be/ingredienten/mispels 
 
 

dinsdag 18 februari 2014

Fotoreportage Letterenborrel Haagse Kunstkring

 


 samen met Johanna Pas
 


.
16 februari 2014
.
Bert Deben


 Tatiana Radier brengt gedichten van Inge Tielman

Bart Berman (gitaar)

Johanna Pas
 
 
Gerrit Vennema (voordracht en presentatie)  
 
 


met dichter Mahmoud Alnajar
   ينة لاهاي - هولندا مع الشعراء البلجيكين يوحنا مارلين باس والشاعر بيرت ديبن يوم امس بمقر اتحاد الأدباء

net buiten ons budget 
 
selfies met Noordzee op achtergrond 

Schevenigen by night - © bert deben 
 
 

zaterdag 15 februari 2014

Letterenborrel Haagse Kunstkring - voordracht zondag 16 februari 2014

.
Roze Valentijn
Homo- en lesbische liefdespoëzie
 geschreven en voorgedragen door:
Johanna Pas en Bert Deben
(Antwerpen)
Inge Tielman en Gerrit Vennema
(Den Haag)
 m.m.v.:
Tatiana Radier
voordracht
Bart Berman
gitaar
Presentatie: Gerrit Vennema

16 februari 2014, 17:00 uur
Haagse Kunstkring
.
Denneweg 64, Den Haag
  Albert Vogelzaal (1e etage, met traplift)
 
Galerie open vanaf 13:00 uur, bar vanaf 16:00 uur.
.
 Gratis toegang
Vrijwillige bijdrage welkom.
 

vrijdag 14 februari 2014

Schaamteloos non-commerciële bijdrage voor Valentijn!

 
 .
.Op zoek naar de zin
van het leven vond ik jou
in een zijstraatje

© bert deben
Antwerpen, dinsdag 5 augustus 2008
.
Natuurlijk is Valentijn een commerciële bedoening en doen wij daar helemaal niet aan mee, maar omdat een dichter zichzelf toch ook een beetje moet verkopen (voor helemaal niks dan nog wel!), hieronder heel wat links naar mijn favoriete gedichten over de liefde, een groot deel van eigen pen, maar ook 10 van andere dichters.  Niet alle gedichten gaan over het hebben van een liefde, een deel ook over het verlangen of het ontberen – de liefde in al zijn vormen dus, zoals het hoort op een Valentijnsdag …
 
 
en voor wie nog graag in sprookjes gelooft, nog deze uitsmijter:
 
 
Waarbij ik iedereen een mooie Valentijn toewens, ook op alle andere dagen ... ;-)
 
bert.

 
 
 

woensdag 12 februari 2014

want stel je maar eens liefde voor ...


.
Een keer of drie
.
We deelden een voltooid verleden
maar luisterden nog naar elkaar
terwijl ik strelend door jouw haar
het niet kon laten te ontleden
 
hoe het gevoel gestopt werd door de rede
maar de handen toch nog na beminden
en hoe cliché het woordje ‘vrienden’
weer gevolgd werd door wat aardigheden
 
maar ik bleef teder tussendoor
en zag toen in je ogen hoe
je keek naar mij en argwaan kreeg
want stel je maar eens liefde voor
 
een keer of drie tot daar aan toe
maar daarna brengt het angst teweeg.
 
 
© bert deben
New York, 08 september 2005, voor Peter. 
.
picture: A 1960s street scene by an anonymous photographer, from “Gay Gotham: Art and Underground Culture in New York.” Credit Collection of Philip Aarons and Shelley Fox Aarons, New York