.
zaterdag 15 juni 1991
maandag 3 juni 1991
maandag 27 mei 1991
Modern Sprookje
publicatie tijdschrift voor literatuur en beeldende kunst 't Kofschip, jg. 19 - nr 4 - 1991
werd eveneens gepubliceerd in 1991 in de Gay Krant nr. 191
zaterdag 27 april 1991
De wereld is geen kunst
De wereld is geen kunst maar de aarde te bewaren
al dat mooie dat natuur en leven heet
dat de grauwe ondergrond met kleur bekleedt
de basis van een wonder dat eeuwig moet verjaren
de moeder die verdwijnt achter het kind dat zij mocht baren
het nageslacht dat nooit de navelstreng vergeet
van alles toch het mooiste dat natuur en leven heet
de schoonheid van een wonder dat eeuwig moet verjaren
het fundament dat stil onder de tempel kreunt
het canvas dat verschuild de kleuren ondersteunt
de basis en de schoonheid, harmonisch door de jaren
de meest gelaagde schepping kreeg van God het zelfbeheer
maar vol van zelfverering vergeet het telkens weer
de wereld is geen kunst, maar wel de aarde te bewaren.
© bert deben
Edegem, 1991.
Geschreven voor de Poeziewedstrijd
Kasteel Groeneveld van het Nationaal Centrum voor Bos, Natuur en Landschap te Baarn (NL), georganiseerd
naar aanleiding van het tienjarig bestaan van dit centrum. De dichtregel ‘De
wereld is geen kunst, maar de aarde te bewaren’ was het thema van de poëziewedstrijd.
.
Nominatie 27 april 1991 voor de Poëzieprijs Kasteel Groeneveld te Baarn.
woensdag 27 maart 1991
Opgelucht
Wanneer bel je me?
vroeg je me bij het afscheid
snel, beweerde ik
we gaven een afscheidszoen
en ademden opgelucht.
© bert deben
Edegem, maart 1991, voor P.
zondag 17 maart 1991
Ik mis je
Ik mis je constantwat misschien wel normaal ispijnlijk wordt het pasals ik je ook blijk te missenwanneer we samen zijn.
© bert debenEdegem, maart 1991, voor P.
donderdag 7 maart 1991
Alweer een zachte melodie ...
Alweer een zachte
melodie als achtergrond
en ik denk aan jou
met wie je zou kunnen zijn ~
zoals met mij bijvoorbeeld.
© bert
deben
Edegem, maart 1991, voor P.
Edegem, maart 1991, voor P.
zondag 24 februari 1991
Er drijft nog ijskorst op de vijver
.
De eerste bijna lentedager drijft nog ijskorst op de vijvermaar het verdwijnt al net als jij ver-dween, tezamen met jouw lach
ach lieve God als ’t even magdan zou ik graag wat overhoudenvan al die harde zure koudeomdat de kou de pijn verzacht
liefst wil ik hard zijn als een steenen mijn gevoel voorgoed bevriezenwaarna het ijs wordt ingemetst
zo blijf ik ijskoud en alleen
en kan ik niemand meer verliezen
en word ik ook niet meer gekwetst.
© bert debenAntwerpen, stadspark, 24 feb. 1991 – voor P.
.
Abonneren op:
Posts (Atom)