Er schuilt een zeker genot in het wenen

.

Est quaedam flere voluptas

Publius Ovidius Naso (43 v. Chr.-17 na Chr.), uit ‘Tristia’

 

Er schuilt een zeker genot in het wenen

het troost, het voert af, het ontlaadt

al schijnt een mens te moeten menen

dat wie sterk is aan huilen weerstaat  

een zwakte, zo wordt het ons aangepraat

waartoe slechts een kind zich laat lenen

het troost, het voert af, het ontlaadt

er schuilt een zeker genot in het wenen  

met een hart van steen is niemand gebaat

zowat iedereen weet dat degene

die zich hard houdt zichzelf ook schaadt

en per saldo het hart doet verstenen  

er schuilt een zeker genot in het wenen

het troost, het voert af, het ontlaadt. 

 

© bert deben

Hengstdijk, maandag 28 mei 2018.

Ik heb vandaag een woord verzwegen

 

Ik heb vandaag een woord verzwegen

’t lag op het puntje van mijn tong

waar ik het net op tijd verdrong

na eerst 10 tellen overwegen  

10 tellen … soms is het een zegen

genoeg voor een gedachtesprong

ik  heb vandaag een woord verzwegen

’t lag op het puntje van mijn tong  

ik voelde hoe het binnendrong

en daarna zocht naar uitgangswegen

een moord had ik wel kunnen plegen

waarna ik mij tot inkeer dwong  

ik heb vandaag een woord verzwegen

’t lag op het puntje van mijn tong.  

 

© bert deben

Bus 42245 Eindhoven – Düsseldorf, dinsdag 6 september 2016.

een sondeel (mix van sonnet en rondeel)