Afscheidsgedicht voor F.

AFSCHEIDSGEDICHT voor F.

Jouw gevoelige reactie hindert mij 

om als volwassen mens te praten 

over afscheid nemen en los te laten 

wat beschouwd wordt als voorbij 

je duwt de werkelijkheid opzij 

wil mij behouden of mij haten 

maar noch het dreigen kan iets baten 

noch het vastklampen aan mij 

alle beloftes, alle spijt 

al wat plotseling wel zou kunnen 

ik zou het een herkansing gunnen 

maar ik ben het vertrouwen kwijt 

ik kan de wijn niet meer verdunnen 

en ik verdeed reeds te veel tijd. 

© bert deben

Borgerhout, 27 november 1992, voor Frank. 

 

Hondenleven

.

Antwerpen, november 1992, fotoalbumcollage - foto: chez Bob Torfs    

Wat liefde genoemd werd ...

.

Wat liefde genoemd werd is lang weer verdwenen 
er rest ons nog enkel gebruik van elkaar 
een gekweld gemoed, een wrang misnoegen, maar 
we zijn reeds voorbij het gemis te bewenen 

zo zacht als de zon ooit voor ons heeft geschenen 
zo bitter zijn wij nu nog slechts accessoir 
de tederheid bleek alsnog verzadigbaar 
wat liefde genoemd werd is lang weer verdwenen 

de passie verzonk in een drijfzand van zwijgen 
een trein die blijft rijden met lege wagons 
de sporen verbinden verlaten perrons 

hoeveel wij ook aan het verleden ontlenen 
en hoezeer wij ook naar dat eertijdse neigen 
wat liefde genoemd werd is lang weer verdwenen. 


© bert deben
Benidorm, 29 juli 1992, voor F.  

Graffiti girl - Stavanger, Norway, unknown artist - foto © bert deben 2017  

 .

Verliefd op een verleden

.

 .

Ik ben verliefd op een verleden

dat ooit niet echt bestond

een levensdroom, een fantasie

die niemand echt vervulde

ik ben verliefd op het verblind zijn

en knijp maar weer de ogen dicht

verkies het liefst een leugen

dan kijken en de waarheid zien

ik wil verblind en niet alleen zijn

en jij, mijn witte stok, mijn herdershond

zal mij voor altijd begeleiden

zo blijf ik rechtdoor verder zweven

nadat jij reeds een bocht nam

daar, waar ik jou nooit verliezen zou.

© bert deben

Antwerpen, juni 1992, voor Frank.

Ondanks de zomer is het kil

Ondanks de zomer is het kil

de manier waarop je niet meer kijkt

naar mij, mijn ogen steeds ontwijkt

vertelt wat ik niet weten wil

er is iets tussen ons op til

het is niet meer wat het nog lijkt

voor iemand die slechts vluchtig kijkt

je bent de laatste tijd te stil

alsof je zeggen wil met al je zwijgen

“ik hou nog wel van jou, maar niet genoeg

om nog een keer terug te krijgen

wat eerst zo mooi was tussen jou en mij”

je zwijgt vooral omdat ik nog niet vroeg

“is wat wij hadden inmiddels voorbij?”

© bert deben

Borgerhout, 4 september 1991, voor Frank 1.

Het type dat niet van poëzie houdt

.

F1

Hij is het type dat niet van poëzie houdt

en er ook nooit van houden zal

een ode, aan zich in bos en dal

aan ochtendpassie overgeven, laat hem koud

hij vindt het onnodig zulks te beschrijven

hij is eigenlijk helemaal geen man van woorden

maar wat mij, in hem, dan wel bekoorde

is dat hij het toch wel wou bedrijven.

© bert deben

Kamperland, juli 1991, voor Frank. 

 

.