maandag 27 mei 2013

Verdronken Land

.
digitaal beeld: ‘Seashore’ van Aaf Woldinga
 
 
Verdronken Land
.
Het noodweer kende geen genade
verzwolg, verslond en overspoelde
wat mens aan land voor zich bedoelde
tot alles weer in water waadde
 
het kolkte ver voorbij het strand
en brak door dijken en door muren
een levenswerk in weinig uren
verdween in een verdronken land
 
de zee werd om haar storm gevreesd
maar kon men deze kracht voorzien
of diens verwoesting langs de kusten
 
alsook hoe stil een dag nadien
het water toch weer zou gaan rusten
alsof het nooit was hels geweest.
 
 
© bert deben
Antwerpen, augustus 2009
 
 
Bovenstaand gedicht werd genomineerd voor de Citer-poëzieprijs ‘Gedichten & Beelden’ van Het Park Vertelt te Oosterbeek, een wedstrijd waarbij een gedicht moest passen bij één van de zes kunstwerken die daarvoor werden uitgekozen. De genomineerde en publicabele gedichten werden opgenomen in een bundeltje dat op het festival te koop werd aangeboden en in bijlage werd meegezonden met het eerstvolgende nummer van het tijdschrift Poëziepuntgl.

Er werd ook nog een tweede gedicht van mij genomineerd: ‘Verheven', bij de foto‘Still’ van Karin Methorst - dit kan men lezen door te klikken op: 'Verheven'

Het uitgestelde poëziefestival 'Het Park Vertelt' ging door op zondag 25 augustus 2013
Winnaar van de Citer-prijs 2013 werd de Belgische dichter Paul Vincent.


7 opmerkingen:

  1. Schitterend beschreven!!
    Dat is het mooie van dichten op kunstwerken.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja nog altijd, de zee
    zo vredig veilig en
    dan verwoestend
    als een mens

    wij zijn de zee
    gelijk............

    BeantwoordenVerwijderen
  3. heel mooi omschreven dit verdronken land...

    BeantwoordenVerwijderen