donderdag 18 oktober 2018

Ik ben vandaag geen baby meer

.
.
Ik ben vandaag geen baby meer
ik ben een peuter van een jaar
ik kan nog net niet lopen maar
dat is iets dat ik straks wel leer  

ik kruip te graag en soms heel raar
op slechts 2 handen en 1 been
beweeg ik me van hier naar daar
en tussen alle dingen heen  

ik praat ook niet zo heel erg veel
zeg ‘mama’; ‘papa’ nu en dan
waarmee ik steeds de aandacht steel
omdat ze dat zo prettig vinden  

wel veel geluidjes uit mijn keel
en boertjes ook, langs achter winden
ik test wat uit wat mag en kan
terwijl ik graag de onschuld speel  

zo ben ik altijd in de weer
en graag ook onberekenbaar
ik ben vandaag geen baby meer
ik ben een peuter van een jaar!
 

© opi bert
Antwerpen, donderdag 18 oktober 2018, voor Frances.


dinsdag 16 oktober 2018

Ik kan niet anders dan bewegen


. 
Ik beweeg 

Ik kan niet anders dan bewegen
ik beweeg met de menigte mee
de zaal is vol, een mensenzee
hoe heeft men ze binnengekregen  

een deinende massa, uitgestegen
uit zichzelf, ik dans, ik volg gedwee
ik kan niet anders dan bewegen
ik beweeg met de menigte mee  

Fat Freddy’s Drop, ik had geen idee
hoezeer ze mij zijn toegenegen
de beats worden aan elkaar geregen
geurende dampen hier in de AB
ik kan niet anders dan bewegen. 
 

© bert deben
Brussel, AB, maandag 15 oktober 2018, voor Max en Peet,
bedacht tijdens het optreden van Fat Freddy’s Drop.
 
 
Fat Freddy’s Drop, live at the AB, Brussels:               
 


zaterdag 13 oktober 2018

De helft zegt ja, de helft zegt nee

.
 
.
De helft stemt voor, de helft stemt tegen
de helft zegt ja, de helft zegt nee
soms heeft men gans de tijd gezwegen 
soms loop men met de meute mee

toch zijn er ook die overwegen
en anderen hebben geen idee
de helft zegt ja, de helft zegt nee
de helft stemt voor, de helft stemt tegen. 
 

© bert deben
Berchem, donderdag 11 januari 2018.
 


maandag 8 oktober 2018

Verleuren paradies / Verloren paradijs Hans Heyting





Verloren paradijs  

Boerderijen achter meidoornhagen
trillen in de hitte van de zon. 
Een kleine kat slaapt op een regenton.
De vlier begint groene kralen te dragen.  

De kamers slapen in het stille middaguur
achter de schemer van de blinden.
Een lome windvlaag bladert in de linden.
Een wijndruif stuift tegen de muur.  

Twee zware paarden trekken een roggewagen
over de blakerende keienstraat;
de lege schuur verwacht het zaad,
want korter worden zomerdagen.  

Het ging voorbij; de jaren hebben voorgoed
mij uit dat zomerparadijs verdreven.
De herfst is daar – en mij is gebleven,
heimwee en warmte, bezonken in mijn bloed. 
 

Hans Heyting
Uit: ‘Toegift’, 1983
Vertaling uit het Drents: Simone van der Veen / bert deben
Illustratie: Evert Musch  

Meer over Hans Heyting en zijn poëzie kan men vinden op de website van Huus van de Taol: