Er was de tederheid en toen niet meer
verweesd als oude wonden
beduusd tot onomwonden
en niet meer denkend aan weleer
er was, heel soms, een traag verweer
zachtjes als een hartslag, tijdgebonden
angstig voor het afgeronde
maar vrezend dat ik buiten jou begeer
je bestudeerde elke lach
en alles wat ik speels in woorden goot
werd achterdochtig uitvergroot
tot je enkel nog maar afstand zag
en voor mij als met een mokerslag
genadeloos de deuren sloot.
© bert deben
Antwerpen, 15 juli 2001, voor Frank B
