maandag 15 december 2014

In stilte kijkt verleden toe


 
In stilte kijkt verleden toe
hoe het verpakt wordt en verdwijnt
en licht doorheen de kamers schijnt
nu ik weer wijn bij water doe  

ik maak me los van eenzaamheid
verscheurde brieven, oud papier
het lijkt plots heel wat ruimer hier
ik raak de laatste twijfels kwijt  

tot kort geloofde ik nog niet
dat ‘samen zijn’ iets is voor mij
maar nu ik angsten buiten zet
bij nostalgie en oud verdriet 

gaat elk verhaal aan mij voorbij
tot niets jou nog een plaats belet. 
 

© bert deben
Antwerpen, dinsdag 9 mei 2006, voor Bob.
 
 
Dit gedicht werd gepubliceerd in 'Nostalgie' een selectie uit inzendingen
voor de 5de Hillegomse Poëziewedstrijd, Artbooks 2014.
 


8 opmerkingen:

  1. prachtige bespiegeling op de grens van alleen naar samen...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wel héel poëtisch uitdrukking gegeven aan een voor veklen herkenbaar maar niet te benoem gevoel <3

    BeantwoordenVerwijderen
  3. helemaal mooi en helemaal herkenbaar!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. prachtig Bert, je maakt dit voelen zo tastbaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. De gouden deur naar de toekomst....

    BeantwoordenVerwijderen