.
.
Dura
Necessitas
(noodzaak
is hard)
Doorheen mijn zonnebrillenglas
kijk ik naar ’t kleuren der
tomaten
en naar de vormen en formaten
van wat er groeit hier aan gewas
terwijl vul jij, gehurkt in ’t
gras
met onkruid groene vuilnisvaten
vanaf mijn ligstoel op ’t terras
hou ik jouw werklust in de gaten
en zucht: ‘dura necessitas’
ik kan het rustig overlaten
aan hoe het is en hoe het was
maar ook aan jou in hoge
mate.
© bert deben
Vogelwaarde,
maandag 14 augustus 2017, voor Ruud.
