Drie dingen die me blijven verbazen - Monique Wilmer-Leegwater

.

Monique Wilmer-Leegwater (1966) ontving voor haar gedichten diverse prijzen en eervolle vermeldingen. Haar werk verscheen in verzamelbundels en ze stond op meerdere podia, waaronder Dichters in de Prinsentuin. Ook zet ze zich in voor poëzietijdschrift Meander en is ze aangesloten bij de Klimaatdichters. In veel gedichten verwondert ze zich over de mens. Wat is zijn natuur? Wat betekent dat voor andere wezens, de dieren, de bomen, de dingen? 

Medio april 2023 verscheen haar debuutbundel Wisselplaats.

Meer over Monique vind je op www.moniquewilmerleegwater.nl

Meer over de op 16 februari in gevangenis overleden Russische oppositieleider en anti-corruptie activist Aleksej Navalny (4 juni 1976 – 16 februari 2024): Aleksej Navalny - Wikipedia 

Achterom kijken - Ron Roelandt

.

.

Achterom kijken  

 

je moet doorlopen, zeggen ze, 
je moet doorlopen, 
nergens blijven staan, 
niet achterom 

en als er achter je rug geschoten wordt 
dan loop je door 
telkens weer 
als er achter je rug geschoten wordt 
loop je door 
want na elk schot schreeuwen ze dat je door moet lopen 
nergens blijven staan 
doorlopen 
niet achterom 

als je uiteindelijk alleen bent 
loop je door in je angst 
steeds verder 
totdat je enkel nog vallen kunt 
en valt 
en wacht op het schot 

je bent alleen in een groot ficuswoud 
wortels als orgelpijpen 
laten de wind in de boomtoppen 
mensenwoorden lispelen 
in een taal 
die je niet verstaat 

onderweg ben je je beer verloren
maar je durft niet achterom te kijken
het was een russische beer
je beste vriend
die je moed gaf
vertrouwen
je mist hem
maar dat mag niet
fluisteren stemmen

je doet het toch
want missen is ook een soort van achterom kijken

© Ron Roelandt 

Ron Roelandt is Nederlander (afkomstig uit Zeeuws Vlaanderen) die ondertussen al meer dan 20 jaar in Italië woont. Ron schrijft poëzie en korte prozastukjes rond alles wat hem raakt (van alle vormen van kunst tot wat er omgaat in zijn omgeving en de wereld). Wie meer van hem wil lezen kan dat op zijn blog Ron de tijd of eventueel in het Italiaans op 80 Euro.  

In dit gedicht weet hij het vluchtelingendrama vanwege de Russische inval in Oekraïne te distilleren tot een beangstigend klein, maar meeslepend tafereel. Hartelijk dank aan Ron dat ik het ook hier mocht plaatsen. 

foto: Ficus - Dark roots © Cristiano Drago