woensdag 27 juli 2016

Laat mij maar rustig aan verdwijnen ...

 
 


Het schrijven heeft mij opgegeven
het is op zoek naar leed en zeer
maar blijkbaar voel ik het niet meer
heb ik het van me afgeschreven  

althans zo lijkt het voor de lezer
er komt niets nieuw, de dichter ligt
wat in de zon met ogen dicht
en denkt: het komt wel één van dezer  

en komt het niet, is dat ook goed
alsof het er nog iets toe doet
de wereld is … je weet het wel
terwijl de zon gewoon blijft schijnen  

al wat ik schrijf is van geen tel
laat mij maar rustig aan verdwijnen. 
 

© bert deben
Terneuzen, zittend op de dijk bij de Schelde, dinsdag, 26 juli 2016.



maandag 18 juli 2016

Gehuld in jou word ik 's nachts wakker

  
 
Summer of love
Gehuld in jou word ik 's nachts wakker
versmacht door te veel hartstocht
ik wentelde mij los – je zocht
en vond mij snel terug, zo stak er  

tussen mij een been te veel – ik zucht
ik streel je even, wroet me vrij
te warm, te veel van jou op mij
ik zie je graag maar snak naar lucht  

hoe meer ik vlucht, hoe sneller dat
je toch weer op of bij me ligt
ben ik van ijzer, jij magneet
het 'lepeltjes' wordt overschat  

ik grom maar knijp een oogje dicht
dan wek je mij met: “Schat, je zweet !” 
 

© bert deben
Antwerpen, zondag 9 juli 2006, voor Bob.
 
 


dinsdag 12 juli 2016

De liefde is niet meer verrast


 
De liefde is niet meer verrast 
ze ligt nog dicht tegen het lijf
is warm en kleeft en voelt zich stijf 
maar vraagt niet langer of het past

ze is gewend dat het zo mag
ze wacht niet meer op wat en hoe
nog voor ze luistert is ze moe
sluit ze de ogen van de dag  

maar als ze slaapt, slaapt ze gerust
ze is vertrouwd met het geluid
en met de warmte in haar zij
de liefde sluimert onbewust  

ze rekt zich eerst nog even uit
en nestelt zich dan diep in mij. 
 

© bert deben
Vogelwaarde, zaterdag 2 februari 2013.

 
 

donderdag 7 juli 2016

Ik zag van ver een jongen staan ...

 .

..
Ik zag van ver een jongen staan
hij stond te wachten op een brug
ik zag hem vaag, alleen zijn rug
hij had een blauwe T-shirt aan 
 
een mooi moment, daar dacht ik aan
ik ging een hele tijd terug
ik zag van ver een jongen staan
hij stond te wachten op een brug
 
hij kleurde even mijn bestaan
ik sluit de ogen en ik zucht
zo snel is het voorbij gegaan
het leven gaat schrikbarend vlug
ik zag van ver een jongen staan.
 
 
© bert deben
Antwerpen, woensdag 22 juni 2016,

Balkongedicht nr 2, jg 2, 27 jaar na de eerste keer.
 
 

dinsdag 5 juli 2016

De Visser

 .
 ..
De visser  
 
Een oude man, hij is geen prater
zit met een vislijn in de hand
en staart vanaf de waterkant
naar spiegelingen in het water  
 
de tijd staat stil en niets gebeurt
de oude man heeft zich gehuld
in doodse stilte en geduld
tot hij een rimpeling bespeurt  
 
dan staat hij op en komt tot leven
draait aan de molen van zijn lijn
want al wat is krijgt nu plots zin  
 
maar het is niets, het duurt maar even
hij neemt nieuw aas, gooit weerom in
zet zich dan neer en laat het zijn. 
 
 
© bert deben
Hengstdijk, maandag 11 april 2016, een teruggevonden onafgewerkt gedicht dat ik verder afwerkte.

 
 
werd gepubliceerd in ‘Alles in Woordenland’ – Poemtata 2016   
.