woensdag 25 december 2013

God herlas Zijn boek nog even ...




God herlas Zijn boek nog even
Hij wist, het stond er zeker in
het stond zelfs duidelijk omschreven
'Gij zult niet doden' sprak de zin
 
Hij had zonet T.V. gekeken
en was behoorlijk aangedaan
want uit het nieuws was wel gebleken
dat men Zijn zin niet had verstaan
 
men deed het ook nog in Zijn naam
als had Hij het bevel gegeven
dat vond Hij nog het ergst van al
ontstemd keek God door ’t vensterraam
 
een aarde zag Hij, vol van leven
door mens gemaakt tot tranendal.

 
© bert deben
Golan Height, Israel, 20 november 2006.




16 opmerkingen:

  1. vrede op aarde...
    een hoop, een wens...
    dank voor je kerstgedachte
    xje

    BeantwoordenVerwijderen
  2. wij wensen jou : http://onafhankelijke-bloggers-associatie.nl/over-feestdagen-jaarwisseling-en-het-nieuwjaarsgedicht/

    BeantwoordenVerwijderen
  3. door mens gemaakt tot tranendal... dat raakt
    en het is enkel de mens die vrede brengen kan

    toch wens ik jou een mooie kerst toe..

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Raak verwoord.
    Zie ook mijn gedicht Hemeltergend
    http://www.artware-is-it.nl/ARTY/%22Hemeltergend%22.html

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Why? zo hing het aan de muur van een vriendje. Ik ging kort daarop het leger in. Want ... die Russen. Tja.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. tja, bedreigingen alom ... de wapenhandel schudt ze altijd wel weer uit de mouw om te blijven verkopen, ook aan de tegenpartij (die dan nog meer een bedreiging vormt, net zoals wij voor hen ...)

      Verwijderen
  6. héél raak...
    en toch geloof ik in de zachte kracht van vrede

    BeantwoordenVerwijderen
  7. De zachte kracht van vrede? Ja, daarom schieten die anderen ook zo hard.
    Jouw mooie vers, Bert, zal nog heel lang actueel blijven, ben ik bang.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. zoals het er nu aan toe gaat ziet het er in elk geval (alweer) heel erg duister uit voor de wereld ...

      Verwijderen
  8. Een boodschap om over door te denken, die hier zeker bij past, kreeg ik vandaag (op Wereld Religie Dag) toegestuurd door Anneke Buijs:

    De laatste paragraaf van de Boodschap van het Universele Huis van Gerechtigeid (het hoogste bestuursorgaan van de bahá’í-wereldgemeenschap) aan de religieuze leiders van de wereld, april 2002:

    “Met elke dag die voorbijgaat groeit het gevaar dat de oplaaiende vuren van religieuze vooringenomenheid een wereldwijde brand zullen veroorzaken waarvan de gevolgen onvoorstelbaar zijn. Een dergelijk gevaar kan het burgerlijk bestuur niet op eigen kracht keren. Evenmin moeten wij onszelf wijsmaken dat pleidooien voor wederzijdse tolerantie alleen kunnen volstaan om een eind te maken aan vijandschappen die zich op goddelijke sanctionering beroepen. Deze crisis vraagt van de religieuze leiders dat ze op een even radicale manier breken met het verleden, zoals diegenen die toen de even versleten vooroordelen op het gebied van ras, sekse en nationaliteit op maatschappelijk niveau aan de kaak stelden. De enige rechtvaardiging voor het uitoefenen van invloed in gewetenszaken is gelegen in het dienen van het welzijn van de mensheid. Op dit belangrijkste keerpunt in de geschiedenis van de beschaving kunnen de eisen die dit dienen stelt niet duidelijker zijn."
    Het welzijn van de mensheid, haar vrede en veiligheid zijn onbereikbaar," benadrukt Bahá'u'lláh, " tenzij en totdat haar eenheid blijvend tot stand is gebracht."

    BeantwoordenVerwijderen
  9. elk lichtje is er één, dank voor dat van jou Bert.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Henriëtte Roland Holst

    (1869-1952)
    De zachte krachten zullen zeker winnen
    in ’t eind -- dit hoor ik als een innig fluistren
    in mij: zoo ’t zweeg zou alle licht verduistren
    alle warmte zou verstarren van binnen.

    De machten die de liefde nog omkluistren
    zal zij, allengs voortschrijdend, overwinnen,
    dan kan de groote zaligheid beginnen
    die w’als onze harten aandachtig luistren

    in alle teederheden ruischen hooren
    als in kleine schelpen de groote zee.
    Liefde is de zin van ’t leven der planeten

    en mensche’ en diere’. Er is niets wat kan storen
    ’t stijgen tot haar. Dit is het zeekre weten:
    naar volmaakte Liefde stijgt alles mee.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. een mooi geloof en ook al lang een favoriet van mij dit gedicht - ik schreef er zelfs een keer een antwoordgedicht bij - beiden staan samen op mijn blog ook: http://bertdeben.blogspot.nl/2014/08/de-zachte-krachten-zullen-winnen.html

      Verwijderen