De dood staat naast mij
.De dood staat naast mij, hij wacht
hij luistert, naar hoe ik adem haal
hij kijkt bezorgd, ik adem zacht
ik adem langzaam maar normaal
hij luistert, naar hoe ik adem haal
hij hoopt dat ik misschien alsnog
ik adem langzaam maar normaal
’t moet ongedwongen gaan, maar toch
hij hoopt dat ik misschien alsnog
soms gaat het vlugger met wat bijstand
’t moet ongedwongen gaan, maar toch
boven mijn mond zweeft nu zijn hand
soms gaat het vlugger met wat bijstand
de dood staat naast mij, hij wacht
boven mijn mond zweeft nu zijn hand
hij kijkt bezorgd, ik adem zacht.
© bert deben
Antwerpen, dinsdag 27 mei 2008.
Dit gedicht werd mee opgenomen in ‘Ademtocht’ van Linda Wormhoudt:
.
Ademtocht.
Verhalen over de dood.De dood is de man met de zeis, de rustbrenger, de insluiper, maar ook de welkome gast. De dood is alles en niets. De dood confronteert ons met wat we vrezen, wat we verwachten, dat wat we kennen, ontkennen, erkennen. De dood is deel van ons leven, of we willen of niet.
.
De dood als onlosmakelijk onderdeel van het
leven heeft sjamaniste Linda Wormhoudt altijd al gefascineerd. Ze deed veel
onderzoek naar rituelen rond de dood in verschillende culturen, omdat deze veel
vertellen over mensen en het leven dat ze leiden. Ze kent zelf een aantal
gezichten van de dood en weet dat hij aan ieder mens weer iets anders van
zichzelf laat zien. Vaak gekleurd door cultuur of achtergrond, soms door angst,
soms door hoop. De dood trekt zich niets aan van grenzen,
de verhalen spelen zich dan ook af tegen verschillende culturele
achtergronden en in verschillende tijden.
Coby Schilder tekende met potlood bezielde
portretten van enkele hoofdpersonen. Niet van de dood zelf, want zoals u weet
heeft die vele gezichten.
Tijdens de presentatie van het boek op 10 oktober 2009 te Amsterdam mocht ik enkele gedichten voordragen over de dood.
In memoriam: Linda Wormhoudt maakte 24 juli 2023 zelf de overstap naar de andere wereld, een mooi in memoriam kan je vinden op: In Memoriam: Linda Wormhoudt 1966-2023 | Ancient Herstory
