.
Uit Weesgedichten I, een project waarbij gedichten in
allerlei steden een plaats krijgen op een etalage of vensterruit. Dit gedicht van Reine De Pelseneer ontdekte ik op een etalage in de Leopoldstraat in Turnhout.
Meer info: Weesgedichten - Het Verhaal
Knap.
BeantwoordenVerwijderenMet een hoofd vol kleur
kom je overal thuis.
Welkom thuis.
Met voldoende fantasie kom je een heel eind.
BeantwoordenVerwijderenWat een mooi project!!! Wat een prachtmanier om poëzie dichter bij de mensen te brengen. Het gedicht past ook volledig bij die gedachte. Bedankt voor het delen, Bert!
BeantwoordenVerwijderenHeerlijk, laat dat de wereld zijn 😊
BeantwoordenVerwijderen
BeantwoordenVerwijderenDe stad Aalst zet een punt achter het project Weesgedichten. Wat tijdens de coronapandemie begon als een lokaal initiatief van bibliotheek Utopia, groeide uit tot het grootste straatpoëzieproject van België. Nu stopt de stad ermee, omdat andere bibliotheken nauwelijks bijdragen aan de werklast en de kosten volledig op Aalst blijven rusten. Door de stopzetting komt het project ook in andere gemeenten in het gedrang.
Het project Weesgedichten ontstond tijdens de coronapandemie vanuit Utopia, de bibliotheek van Aalst. Het was een manier om poëzie en verbinding tussen de mensen te brengen. Deelnemers lieten gedichten op hun raam schrijven. Het project sloeg aan: uiteindelijk namen tijdens de Poëzieweek 114 bibliotheken deel, verspreid over heel Vlaanderen en zelfs in Nederland.
Maar achter de schermen bleef alle organisatie in Aalst liggen. Schepen van Bibliotheek Matthias De Ridder (N-VA) legt uit waarom dat onhoudbaar werd: "Eigenlijk was Weesgedichten begonnen als een lokaal initiatief. Alles wat er achter de schermen moest gebeuren, gebeurde in Aalst, door medewerkers van de bibliotheek. Dat is niet onze bedoeling geweest."
Concreet werkte 1 voltijds personeelslid een heel jaar lang aan het project. Dat kost de stad zo'n 52.000 euro aan loon, nog los van de kosten voor de website en andere ondersteunende taken.
De Ridder bevroeg de deelnemende bibliotheken of ze een deel van de werklast wilden overnemen. Het resultaat was ontmoedigend. "Slechts 0,9% van de 114 bevraagde bibliotheken was bereid om mee te helpen met de werklast. Amper 3,8% wou bijdragen aan de samenstelling van de pakketten", legt De Ridder uit. Ook de optie om de deelnameprijs te verhogen, leverde niets op. "Als het iets moest kosten, was er geen interesse meer."
De stad vroeg ook het Poëziecentrum en Literatuur Vlaanderen om de werking over te nemen, maar ook daar was volgens de schepen geen interesse.
Merknaam staat ter beschikking:
De Ridder benadrukt dat het project niet definitief dood hoeft te zijn. "Als Bibliotheek Vlaanderen of een ander instituut beslist dat het waardevol genoeg is om verder te zetten, verlenen we zeker onze medewerking. De naam staat ter beschikking."