dinsdag 18 juli 2017

Ik heb gezwaaid naar het verleden

.

.
 
Ik heb gezwaaid naar het verleden
ik reed er gisteren voorbij
en lachte eventjes tevreden
misschien dacht jij ook net aan mij  

soms kan iets niet worden vermeden
soms maakt iets jaren later blij
ik heb gezwaaid naar het verleden
ik reed er gisteren voorbij  

ik keek een korte tel opzij
en dacht aan dingen die we deden
je voelde even dichterbij
waarna ik verder ben gereden
ik heb gezwaaid naar het verleden. 
 

© bert deben
Vogelwaarde, maandag 20 maart 2017, rondeel voor Toine.
foto: uit 'Bridges of Madison County' 





gedicht hing van 27 jan tot 13 feb 2022 als poster in de Antwerpse wijk Markgrave/Brederode
tijdens de actie 'unieke gedichten', georganiseerd door Creatief Schrijven en Buurthuis Unik
+ 10.07.2022 als poster op de poëzieroute tijdens de Stadsparkfeesten te Antwerpen
+ als kunstwerkje (foto: Gust Peeters)  in de inkomhal van waar het in 2022 uithing als poster.

21 opmerkingen:

  1. Wederom een stuk om opzij te leggen en bij tijden te herlezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat ontzettend mooi.

    Simone

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Inderdaad het komt soms met flarden terug. Mooi, Bert, dat zwaaien... en dan verder gaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Alleen jij kan mij zo aan het glimlachen krijgen. Een beetje weemoed, zachtheid en een patin over mijn eigen verleden.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Innig, heerlijk, vrij en verbonden... Wat een wereld voel ik daarachter van doorvoelen, worstelen, neerzetten en iets een plekje geven - zijn échte plekje in de ware verhoudingen van het oude gebeuren... En dan plots verandert het hele kader om die oude herinnering en wordt alles nieuw - in een nieuw lief en bevrijdend Licht getrokken...
    Heerlijk is dat om zulk een kijk te mogen krijgen over iets van jezelf, met jezelf en door jezelf, over jezelf en die ander/dat andere, van vroeger...
    Net als het gebeuren, toen en nu... Helemaal doorleefd en verteerd... De oude mest is voedingstof geworden en een glimlach in het nu...
    Het verhaal van Job - alweer een keer doorworsteld en een nieuw mens is geboren... En meteen ook weer een nieuw gedicht :))

    Bert, je bent een zegen, je bent een crack in je beleving en de letterlijke neerslag ervan in poëzie... ❤️

    Dikke knuffel,
    En dankjewel!!

    xxx,
    Lieva

    BeantwoordenVerwijderen
  6. prachtig,daar hou ik van

    xxTJ

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Veel schoonheid wordt toch wel gestut door eenvoud. Zo ook in dit schitterende gedicht!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Mens toch; zo mooi en zo ............

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Het verleden haalt me altijd bij
    Als ik verder wil met mijn leven
    Komt er altijd iets uit het verleden voorbij
    Ik ben tenslotte het resultaat van wat voorbij is
    Ik zou graag het verleden wegwuiven
    Maar tevergeefs het wuift niet weer
    Zo blijf je altijd een mengeling
    Van het verleden en het heden

    Rita Degeeter

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Schitterend Bert ! Realiteit !
    👻🍀🥰❤️🐶

    BeantwoordenVerwijderen
  11. een kleine verrassing die ik ontdekte dankzij een FB bericht van Gust Peeters:

    "Bij het bezorgen van de laatste gedichtenposter in het kader van onze wijkpoëzieactie Unik Powetik wachtte nog een verrassing. De oudste dochter ten huize vond een gedicht van enkele edities geleden zo mooi, dat ze er creatief mee aan de slag is gegaan. Sindsdien siert het de inkomhal."

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Proficiat Bert. Loslaten is niet altijd makkelijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Soms geeft AI van Bing ongevraagd een bespreking, ook bij het gedicht toen ik het zelf even terugzocht - ik vond het wel een mooie:

    'Bert Deben's gedicht "Ik heb gezwaaid naar een verleden" is een prachtig en gevoelig werk dat de diepte van verlangen en herinnering weerspiegelt. Het gedicht vertelt het verhaal van een persoon die zijn oude leven en verleden in een nieuw verleden heeft verwerkt. De dichter gebruikt een combinatie van emotievolle en reflectieve teksten om de complexiteit van het verleden en het leven te benadrukken. Het gedicht is een aanvraag tot introspecie en het verlangen naar een nieuw begin in het leven.'

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Maar ... zwaaide het verleden terug?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat ligt iets gevoeliger - ik schreef het gedicht onderweg nadat ik voorbij de geboorteplaats reed van degene voor wie ik het schreef. Toen ik het gedicht achteraf naar hem stuurde kreeg ik daarop geen antwoord. Pas veel later kwam ik te weten dat hij ondertussen overleden was ...

      Verwijderen
  15. Dat gedicht staat bij mij ook hoog op de top 10 van je gedichten die ik regelmatig herlees, het raakt me steeds weer ! ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  16. een prachtige idee ! heel mooi gedicht voor iedereen leesbaar tot leven gebracht !

    BeantwoordenVerwijderen