Ze praat maar door …
Ze praat en praat en praat maar doorze vindt het blijkbaar heel gewoonze heeft een knopje in haar oorverbonden met een telefoon
zo praat ze op een luide toonen kijkt niet of een mens het hoortze praat en praat en praat maar doorze vindt het blijkbaar heel gewoon
het lijkt wel door een megafooneen bus vol mensen die ze stoortmaar ze merkt geen overlast of hoonof toont van inleving geen spoorze praat en praat en praat maar door.
© bert debenBus X41 naar Turnhout, dinsdag 6 mei 2025.
Werd opgenomen in poëzieroute Stadspark Antwerpen zondag 5 juli 2026
alsook (zie foto) in de Poëtische Promenade te Sint-Anneke, Antwerpen L.O. van 10 juli tot 31 augustus 2026
Het is vooral even schrikken wanneer een fietsen je luid pratend passeert. Zou dit gedicht niet prachtig staan in de trein en in de bus?
BeantwoordenVerwijderenidd, een goed campagnegedicht, ik wil het zelfs gratis afstaan als het zou helpen om sommige mensen wat meer rekening te leren houden met anderen 😉
VerwijderenOm je grijs te ergeren, zo'n lui. Ik vind dat je dit heel goed hebt "vertaald" naar een zinvol gedicht...en heel beleefd, in peis en vree, deze blablatante naar de achtergrond verwees.
VerwijderenIk kan er niet om heen , op de straat ook , dan passeer ik iemand en zegt die iets ....... is het voor mij of tja ........Vindt het zo raar .🙄
BeantwoordenVerwijderenTolerantie kent grenzen
BeantwoordenVerwijderenMijn grenzen liggen lager
En mijn gedicht zou dus
ook anders klinken.
Minder lijd-zaam.
in gedichten ben ik vreedzaam, in gedachten heb ik haar telefoon afgepakt en kapot gestampt 😉
VerwijderenHeel goed gedicht Bert! Zo waar! Ik zit vaak in de trein en ga als het even kan in een stilte coupe zitten. Om dit geklets te voorkomen .
BeantwoordenVerwijderenStoort overal ..niet enkel in een bus..ook in de kliniek,in de wachtkamer...echt storend..
BeantwoordenVerwijderenFijn dat het een mooi gedicht oplevert! Maar inderdaad, voor de rest VERVELEND!!!! 🤨
BeantwoordenVerwijderenJa is behoorlijk irritant wel heel mooi gedicht
BeantwoordenVerwijderenPrachtig, Bert. Daar erger ik me ook aan!
BeantwoordenVerwijderenIk maakte gisteren hetzelfde mee in tram 5 in Rotterdam. Opeens ging mijn telefoon. De persoon aan de andere kant van de lijn kon ik moeilijk verstaan door haar getetter. Nu heb ik zelf ook een luide stem waarmee ik haar kennelijk stoorde. Ze keek niet echt vriendelijk om. Jammer dan. Ik was binnen twee minuten klaar. Zij is een half uur bezig geweest, vlak voor mijn neus.
BeantwoordenVerwijderenDat was dus Johan.
BeantwoordenVerwijderenEn vraagt tussendoor of je het hebt gehoord 😉
BeantwoordenVerwijderenGek, zielig, onbeleefd, of is het maar dat?😯😘
BeantwoordenVerwijderenZo herkenbaar, de ergernis, de vanzelfsprekendheid van zulke egocentrische wezens (spreek ze er op aan en ze zijn nog verontwaardigd ook!). Ik maakte het ook al mee in een bioscoop - niet zo maar even kort opnemen en zeggen dat je niet kan praten, maar luidop een hele uitleg doen, ondanks opmerkingen en boze blikken van anderen. Vreselijk!
BeantwoordenVerwijderenHeel herkenbaar, Bert🥴
BeantwoordenVerwijderenTegenwoordig gebeurt het overal.
BeantwoordenVerwijderenDiscretie kennen de mensen niet meer.
Exact en zo poëtisch verwoord wat zovelen zich doodergerend denken!
BeantwoordenVerwijderen😂gelukkig van je af kunnen dichtenergeren 😘
BeantwoordenVerwijderenTRIESTE wereld geworden met al die smartphones
BeantwoordenVerwijderenJe ergernis over de bellende mevrouw, heel mooi beschreven, ergerlijk voor een ieder in haar omgeving.
BeantwoordenVerwijderenDe ziekte van deze tijd Bert, treffend overgebracht.
BeantwoordenVerwijderenleuk gedicht
BeantwoordenVerwijderenEen druk telefonerende vrouw, die mensen stoort in een bus.
BeantwoordenVerwijderenZe praat maar door zonder blijk te geven van hoon of overlast noch inleving.
Knap geschreven.
Ze praat en praat en praat maar door. Heel herkenbaar en mooi beschreven. Die mensen denken dat zij en hun telefoon het enige zijn wat ertoe doet in een (openbare) ruimte.
BeantwoordenVerwijderenHeel herkenbaar...irritant !
BeantwoordenVerwijderenRaak! Dit is een gedicht dat op alle openbare plaatsen zou moeten hangen.
BeantwoordenVerwijderenToch geen ‘lady in distress’? !
BeantwoordenVerwijderenZe zat gewoon gezellig luidop een klapje te doen aan de telefoon. De stress was voor de verplichte medeluisteraars 😉 Ik schreef het gedicht terwijl het gebeurde, dat gaf mij dan weer iets van rust in het hoofd 🙂
VerwijderenIdd vervelend dit soort mensen, zo egocentrisch, geen rekening met anderen houdend. Maar zij inspireerde jou tot een leuk gedicht!
VerwijderenPoëzie een wonderlijk medium, een ware ‘outlet’ om gedachten, gevoelens, emoties meer betekenis en richting te geven. Rust in het hoofd bepaald geen luxe, is nodig om goed te kunnen functioneren niet?
PS Grappige uitdrukking voor mij ‘een klapje doen’. Komend van het Noorden had ik het een kletspraatje genoemd. 😉
echt een leuk gedicht met goeie kadans
BeantwoordenVerwijderenZeer ambetant zulke mensen
BeantwoordenVerwijderenMooi verwoord, Bert. Wat lopen die mensen overal toch te lullen op straat, in de tram, in de bus, in de supermarkt, in de ... allé, overal ! Is het niet erg dat er bijvoorbeeld in treinen al stiltecoupés moeten komen, om zij die niet lullen op hun GSM niet tot de wanhoop te drijven ?
BeantwoordenVerwijderenHet went. Of beter: ik raak afgestompt en probeer het niet meer op te merken. Er zijn mensen voortdurend aan het woord, zodat je je af gaat vragen over er wel een andere kant bestaat die luistert. Het is vergelijkbaar met spierballenvertoon, maar hier spelen de stembanden de hoofdrol.
BeantwoordenVerwijderenJa dat is de tijd
BeantwoordenVerwijderenPrecies ..praat ...praat .
BeantwoordenVerwijderenPraat ...🙏🙏
weer een vlotje (vlotjes leesbaar) 😂
BeantwoordenVerwijderenWerkelijk spot on.
BeantwoordenVerwijderen