zondag 20 juli 2014

Stadstuintje


Stadstuintje 

.
Alvorens er poëzie is, moet er stilte zijn
ik hoor in de tuin de auto’s zoemen
en een vliegtuig zuigt zich een weg door de lucht  
sirenes schreeuwen van ver hun geluid

terwijl er toch ook een merel fluit
en ziet dat er toekomst ligt in een tuintje
met hoge muren en tegels van kiezelbeton  

op de enige plaats met een beetje zon
werd in een houten bank een ‘S’ gekrast  

daar, komt op papier de stilte tot bloei. 
 

© bert deben
Antwerpen, dinsdag 12 juni 2012, tuingedicht.
.










 


 

10 opmerkingen:

  1. heel mooi
    ik koester mijn stadstuin...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. mooi plekje om te schrijven
    en hoe de stilte dan toch tot bloei komt...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wellicht een zeer spontane observatie en registratie.Een leven binnen een leven.Maar vind je de stilte even niet?Geen poëzie dan?Want:overal blijkt geluid...Gewoon een "overpeinzing".Ben.
      Ruud De Vos-Blauwveld.Gent.

      Verwijderen
    2. de stilte komt regelmatig tot bloei in mezelf, soms zelfs op de meest stresserende plaatsen - ik bezit de mooie kwaliteit om mij volledig te kunnen afsluiten van alles (niet iedereen vind dat steeds even prettig, maar het wordt 'de dichter' meestal wel minzaam vergeven ... ;-))

      Verwijderen
  3. Een gelukkig mens die over zo'n stadstuin beschikt.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Stadstuin, ommuurd door hoge huizen die op je neer kijken. Je muze heeft daar geen moeite mee. Zij of hij, veegt alle bijgeluiden weg, alleen de stem van poëzie blijft.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. ik voel me er zitten
    en hoor de geluiden

    dit gedicht is een voile....

    BeantwoordenVerwijderen