woensdag 27 februari 2019

Sabbatical

 
 


Het schrijven heeft mij opgegeven
het is op zoek naar leed en zeer
maar blijkbaar voel ik het niet meer
of werd het van me afgeschreven  

althans zo lijkt het voor de lezer
er komt niets nieuw, de dichter ligt
wat in de zon met ogen dicht
en denkt: het komt wel één van dezer  

en komt het niet, is dat ook goed
alsof het er nog iets toe doet
de wereld is … je weet het wel
terwijl de zon gewoon blijft schijnen  

al wat ik schrijf is van geen tel
laat mij maar rustig aan verdwijnen. 
 

© bert deben
Terneuzen, zittend op de dijk bij de Schelde, dinsdag, 26 juli 2016.



donderdag 21 februari 2019

Tatoeage

 .
.

Tatoeage

.
Ik help je even in de keuze
een draakje op de borst misschien
(te veel behaard en mooier zo)
een schouderblad, je bovenarm
een tribal over gans je rug
ik loop al warm  

al blijf ik je wel zonder zien
en even veel en even graag
ik zie de tekening al vaag
verschijnen op je naakte huid
de inkt tot in het vlees gegrift  

ik teken hartjes met een stift
(een beetje kinds) en test
ook nog wat pijltjes uit
met links en rechts de namen
en heel voorzichtig en naïef
‘tot aan de dood tezamen’.  
 

© bert deben
Antwerpen, donderdag 24 juni 2004, voor J.
foto: Modern Angels - bert deben
 

 .

donderdag 14 februari 2019

Stoom


.
Stoom  
 
Je reinigt de muren met stoom
vindt rust met een mok en een peuk
en ligt soms om mij in een deuk  
je leest tussen regels mijn droom
 
begeren wil niet altijd zwijgen
maar je hebt nooit zo veel vertellen
het hoeft niks minder voor te stellen
de kleinste woordjes overstijgen 
 
een gedicht, behoorlijk ingekort
soms valt het enkel maar te voelen
liefdevol samen naast mekaar
het vlees dat langzaam wakker wordt  
 
bedaarder dan het verlangen maar
ik weet zo wat jij wil bedoelen. 
 
 
© bert deben
Antwerpen, woensdag 19 januari 2010, voor Ruud.
 

  

woensdag 6 februari 2019

Het winterpad

.
.
.
Het winterpad  

Ik wandel op het winterpad
en kijk niet om of niet opzij
want al wat was ligt achter mij
en heeft vandaag op mij geen vat  

ook al wie ik heb liefgehad
en zelfs wat is gaat weer voorbij
ik kijk niet om of niet opzij
ik wandel op het winterpad 

na jaren van beproeving vrij
ik stap rechtdoor en stap tot dat
verdwenen in het jaargetij
er helemaal niets meer denkt in mij
ik wandel op het winterpad. 
 

© bert deben
Zaamslagveer, dinsdag 27 oktober 2015.
 

.