maandag 20 oktober 2003

Een duizendpoot te Tranendal


EEN DUIZENDPOOT

Een duizendpoot te Tranendal
brak tijdens, na en door een val
zo’n zestig heupen en wat poten.
Geheel met gipslaag overgoten
en een vergeten in een achterkamertje
werd hij enkel door een klopgeest met een hamertje
elke avond bezocht, vanaf een uur of acht
tot zelfs lang voorbij de klok van middernacht.

Toen hij de nachtzuster hier attent op maakte
nam die hem in een houdgreep tot het kraakte
en brulde toen vlakbij zijn oor :
“Weet jij wel hoeveel klachten ik hier elke nacht aanhoor!”
waarna ze hem nog even met haar vuisten bewerkte.
Daarna gooide ze een deken over hem, en wenste hem nog “sterkte!”
bij het toesmijten van de deur.

De kwaliteit van de bediening stelde hem een beetje teleur
om nog maar te zwijgen over die van het eten,
maar na drie weken volledig te zijn vergeten
had hij samen met de drang tot leven
ook de neiging tot protesteren al wel opgegeven.

De nachtzuster, die overdag in assurantiën deed,
zei dat het haar bijzonder speet
dat hij geen hospitalisatieverzekering had willen tekenen.
Nochtans, wilde ze hem per heup en poot een prijs berekenen
die zelfs ver lag onder het tarief van een doorsnee insect!
“Maar ach!” verzuchtte zij
“Het nadeel van niet verzekerd zijn heeft ie nu wel ontdekt!”


© bert deben
Antwerpen, maandag 20 oktober 2003,
voor Sabien (vanwege een heupoperatie in het hospitaal)

zondag 12 oktober 2003

Vloed

 

Vloed


Oh verleiding van het koude water 
de laatste adem uit mijn mond 
het raken van de ondergrond 
het vredig daarna verder zweven 

hoe meer ik sterf hoe desolater 
ik daarna verder ga met leven. 


© bert deben 
Antwerpen, zondag 12 oktober 2003, zittend aan de Schelde. 



donderdag 2 oktober 2003

Waar blijft ze dan, die tederheid

.
.
Waar blijft ze dan, die tederheid 
als je het kinky vindt dat ik je sla 
hardhandig op de grond smijt 
en je vastbind voor ik in je ga 

het neuken lijkt een daad van nijd 
je schreeuwt het uit, je weent bijna 
maar kijkt daarbij ook toegewijd 
de echte angst komt pas daarna 

als ik je losmaak en je streel 
je wonden lik en mededeel 
dat ik je mooi vind en je zoenen wil 
dan wordt het in de kamer stil  
 
dan sta je recht en geef je aan
dat ik maar weer mijn weg moet gaan. 


© bert deben 
Antwerpen, donderdag 2 oktober 2003, voor Pierre. 

gepubliceerd in mijn bundel 'Na het vrijen steek ik een gedicht op' 
en in 'Erotica! Deel II' Uitgeverij Spleen A'dam