dinsdag 24 maart 2015

Dichterslatijn

.
                foto: Hengstdijk 2014 - © bert deben  
 
Dichterslatijn  
.
Ik zat op het staketsel
van een vissershokje en
een oude man op een fiets
vroeg van op een afstand of
de vangst bevredigend was  

ik riep: één haiku vandaag 
en bijna had ik een sonnet!  

waarna de man, na enigszins
twijfelen, toch nadrukkelijk zei:
tja, die laatste laat zich niet
zo makkelijk aan de haak slaan! 
 

© bert deben
Hengstdijk, maandag 23 maart 2015.
 

                  werd gepubliceerd in de bundel 'Daar lach je dan' (een uitgave van Artbooks - 2016)
 

maandag 16 maart 2015

Bjorn is hier geweest ... vier jaar later, het vervolg.

.
.                                                                                    foto: Jo Hendriks


             Bjorn is hier geweest

                                4 jaar later, het vervolg.
  .
Bjorn is hier geweest
met vrienden uit zijn hoofd
ze hadden hem een plaats beloofd
in de geschiedenis, een plek
om altijd te verblijven  

ze fluisteren
ze roepen door elkaar
ze tikken op zijn schedel als hij zwijgt
hij zou zijn naam op deze plek …
men zou nog lang over hem schrijven  

‘ik ben alleen, maar ik kan denken!’
hij schreeuwt het naar het wolkendek
en loopt en valt en knielt voor god
en krijst dan als de meeuwen  

nog even en hij zal eeuwig zijn
hij stift, met dikke zwarte letters
en gilt en huilt en rent dan weg
hij roept: ‘het lam neemt weg
de zonden van de wereld!’
het mes ter hand
de waanzin in de ogen. 
 

© bert deben
Antwerpen, dinsdag 19 februari 2013 – Vogelwaarde, 15 maart 2015.
 
 
Wat vooraf ging, gedicht en aanzet:
Bjorn is hier geweest met vrienden ...


woensdag 11 maart 2015

op een bankje in het park

.
.
Buiten jaagt de stad
de mensheid op tot onrust
en verbruiken -
op een bankje in het park
valt de druk van de schouders af. 
 

© bert deben
Antwerpen, dinsdag 10 maart 2015.
Foto: Parque del Retiro Madrid © bert deben 2013
 
 

vrijdag 6 maart 2015

Het Huis (een laatste gedicht)

.
. 
         Het Huis
           (een laatste gedicht)  
.
Ik zie de schaduwen, de schijnen
contouren van verleden tijd
die straks alleen in mij verdwijnen
ik zie liefde en gelegenheid  

ik zie de velen één voor één
nog even de revue passeren
en dan weer gaan en bijna ween
ik net nog niet, ik blijf beweren  

dat het goed is om mee te nemen
wat gebeurd is hier, en het huis
te laten aan wie na mij komt
nog eventjes hun keuken zemen  

terwijl ik voor het laatst hier kuis
wordt ook mijn ziel hier uitgegomd. 
 

© bert deben
Antwerpen, woensdag 4 maart 2015.
Een laatste gedicht in het huis geschreven.