maandag 30 maart 2015

Ik lag een keertje helemaal bloot ...

.
                                                                      Edegem, mei 1989, voor Joeri
 
 
 
                  gedicht werd gepubliceerd in literair tijdschrift 'Gist' jg 13 nr 4, 1990  
 
 

dinsdag 24 maart 2015

Dichterslatijn

.
                foto: Hengstdijk 2014 - © bert deben  
 
Dichterslatijn  
.
Ik zat op het staketsel
van een vissershokje en
een oude man op een fiets
vroeg van op een afstand of
de vangst bevredigend was  

ik riep: één haiku vandaag 
en bijna had ik een sonnet!  

waarna de man, na enigszins
twijfelen, toch nadrukkelijk zei:
tja, die laatste laat zich niet
zo makkelijk aan de haak slaan! 
 

© bert deben
Hengstdijk, maandag 23 maart 2015.
 

                  werd gepubliceerd in de bundel 'Daar lach je dan' (een uitgave van Artbooks - 2016)
 

vrijdag 20 maart 2015

Crème brûlée

 .
.
.
 Na al die jaren weer mijn hand
 mijn arm niet rakend om je schouder
 maar rustend op de zetelrand
 want van elkaar geheelonthouder  

 maar wel onder dezelfde wol
 het sober nog eens overdoen
 het avondmaal was liefdevol
 het nagerecht weer net als toen  

 nog fietsen voor het slapengaan
 maar ieder uur hoor ik de klok en
 bevoel ik meer dan goed bedoeld  
 dus even maar weer opgestaan

 de onrust van mij afgetrokken
 en lijdzaam door de goot gespoeld. 
 

 © bert deben
  Amsterdam, zondag 22 juni 2008, voor Peter.
 
 

maandag 16 maart 2015

Bjorn is hier geweest ... vier jaar later, het vervolg.

.
Wat vooraf ging, gedicht en aanzet:
Bjorn is hier geweest met vrienden ... 
.
.                                                                                    foto: Jo Hendriks


             Bjorn is hier geweest

                                4 jaar later, het vervolg.
  .
Bjorn is hier geweest
met vrienden uit zijn hoofd
ze hadden hem een plaats beloofd
in de geschiedenis, een plek
om altijd te verblijven  

ze fluisteren
ze roepen door elkaar
ze tikken op zijn schedel als hij zwijgt
hij zou zijn naam op deze plek …
men zou nog lang over hem schrijven  

‘ik ben alleen, maar ik kan denken!’
hij schreeuwt het naar het wolkendek
en loopt en valt en knielt voor god
en krijst dan als de meeuwen  

nog even en hij zal eeuwig zijn
hij stift, met dikke zwarte letters
en gilt en huilt en rent dan weg
hij roept: ‘het lam neemt weg
de zonden van de wereld!’
het mes ter hand
de waanzin in de ogen  

men heeft de dader nooit gevonden. 
 

© bert deben
Antwerpen, dinsdag 19 februari 2013 – Vogelwaarde, 15 maart 2015.
 
 
Wat vooraf ging, gedicht en aanzet:
Bjorn is hier geweest met vrienden ... 

 
 

donderdag 12 maart 2015

Zwerversliefde - Adriaan Roland Holst


  Zwerversliefde  
.
Laten wij zacht zijn voor elkander, kind -
want, o de maatloze verlatenheden,
die over onze moegezworven leden
onder de sterren waaie'in de oude wind.

O, laten wij maar zacht zijn, en maar niet
het trotse hoge woord van liefde spreken,
want hoeveel harten moesten daarom breken
onder de wind in hulpeloos verdriet.

Wij zijn maar als de blaren in de wind
ritselend langs de zoom van oude wouden,
en alles is onzeker, en hoe zouden
wij weten wat alleen de wind weet, kind -

En laten wij omdat wij eenzaam zijn
nu onze hoofden bij elkander neigen,
en wijl wij same'in 't oude waaien zwijgen
binnen een laatste droom gemeenzaam zijn.

Veel liefde ging verloren in de wind,
en wat de wind wil zullen wij nooit weten;
en daarom - voor we elkander weer vergeten -
laten wij zacht zijn voor elkander, kind.
 

Adriaan Roland Holst (23 mei 1888 – 5 aug. 1976)
Uit: ‘Voorbij de wegen’ 1920.
.
.
Zwerversliefde
          (naar Adriaan Roland Holst) 

laten wij – al is het maar voor deze nacht
mekaar beminnen, als was de hemel eeuwig blauw
en ook al zal er tussen ons nooit sprake zijn van trouw
de vrije liefde mag hier teder zijn en zacht 

en laten wij niet denken, aan wat dan niet mag zijn
terwijl ik jou verwen en wederzijds jij mij verwent
wij samen doen alsof de nacht geen einde kent

niet denkend aan een afscheid of aan pijn 

want zijn wij niet als bladeren, zwervend in de wind
slechts zielen die hier dolen tot het einde van een tijd
en zijn wij dan niet meer dan dat, waarom dan een verwijt
als even maar een eenzaam blad, een ander blad bemint 

al is het dan niet langer dan, niet meer dan maar één nacht
wat dienen wij te doen, dan te genieten en te leven
en zouden wij elkaar intens niet alles mogen geven
uit eerbied voor het toeval dat ons samen heeft gebracht 

dus denk niet aan wat komen kan, of straks weer zal vergaan
ach laten wij die korte tijd niet zinloos zo besteden
maar leef met mij, de hele nacht en in het heden
en laat ons de herinnering voor eeuwig doen bestaan.


© bert deben
Antwerpen, 17 november 1993, voor André.




woensdag 11 maart 2015

op een bankje in het park

.
.
Buiten jaagt de stad
de mensheid op tot onrust
en verbruiken -
op een bankje in het park
valt de druk van de schouders af. 
 

© bert deben
Antwerpen, dinsdag 10 maart 2015.
Foto: Parque del Retiro Madrid © bert deben 2013
 
 

vrijdag 6 maart 2015

Het Huis (een laatste gedicht)

.
. 
         Het Huis
           (een laatste gedicht)  
.
Ik zie de schaduwen, de schijnen
contouren van verleden tijd
die straks alleen in mij verdwijnen
ik zie liefde en gelegenheid  

ik zie de velen één voor één
nog even de revue passeren
en dan weer gaan en bijna ween
ik net nog niet, ik blijf beweren  

dat het goed is om mee te nemen
wat gebeurd is hier, en het huis
te laten aan wie na mij komt
nog eventjes hun keuken zemen  

terwijl ik voor het laatst hier kuis
wordt ook mijn ziel hier uitgegomd. 
 

© bert deben
Antwerpen, woensdag 4 maart 2015.
Een laatste gedicht in het huis geschreven. 
 


dinsdag 3 maart 2015

Sonnet voor een tijdelijke Minnaar



Sonnet
       voor een tijdelijke Minnaar
.               
De kamer hangt nog vol verhalen
al toont ze leger dan voorheen
want hier zit ik, alweer alleen
slechts met mijn pen als troost (een schrale)  

ik denk aan ’t bijna pastorale
het kind in jou, de edelsteen
die schitterde en dan verdween
als een gedicht in mijn annalen 

ik wenste dat je hier nog was
(niet enkel op papier) en slik
met moeite die begeerte kwijt  

zo nip ik nogmaals van het glas
dat aan jouw lippen hing als ik
en proef ik jouw aanwezigheid. 
 

© bert deben
Antwerpen, o3 maart 1997, voor Peter V.
 
 
 
werd gepubliceerd in literair tijdschrift Gist
in de brochure van het ZonZinZomerfestival 1998 te Hengelo
en in holebi tijdschrift 'Uitkomst'