maandag 30 maart 2020

Doolhof van verlangen

 Illustratie: Labyrinth - Mark Mayers

Doolhof van verlangen

Een dwaler ben ik al die tijd geweest
verloren in een doolhof van verlangen
van alles los en toch ook heel verhangen
in grenzeloze liefde onbedeesd

lichtzinnig maar oprecht en vrij van geest
al zat ik in die vrijheid ook gevangen
verloren in een doolhof van verlangen
een dwaler ben ik al die tijd geweest

in duisternis en nergens voor bevreesd
behalve dan voor mijn gedachtegangen
en voor geluk waarschijnlijk nog het meest  
een dwaler ben ik al die tijd geweest
verloren in een doolhof van verlangen.


© bert deben
Vluchtoord Vogelwaarde, zaterdag 28 maart 2020. 


woensdag 25 maart 2020

Kunstwerk van mijn kleinkind

.
.
Ik kreeg een kunstwerk van mijn kleinkind
stijl Miró heeft ze even geprobeerd
mijn kleine kunstenaar, nog niet volleerd
maar mooi om zien hoe ze soms hersenspint  

ze weet niet hoe ik die momentjes mis
de ‘v’ van virus zal wel toeval zijn
de ‘l’ van lockdown ook, te jong, te klein
om te beseffen wat er gaande is  

de stempelhartjes maken het perfect
een vrolijk kaartje, aan de binnenkant 
de omtrek van haar handjes goud omrand
bij opi wordt een traantje opgewekt  

ze leest het later wel, wat nu gebeurt
misschien als een gewone anekdote
hoe alle grenzen werden afgesloten
en hoe opi, bij opa nu in Nederland
door haar meesterwerk werd opgefleurd. 


© bert deben
Vluchtoord Vogelwaarde, NL, woensdag 25 maart 2020,
Opi in lockdown gedicht voor Frances, die ik, vanwege de coronacrisis en de afgesloten grenzen,
een tijdlang niet meer zien kan/mag.
.

dinsdag 3 maart 2020

De wereld is geen kunst


De wereld is geen kunst maar de aarde te bewaren
al dat mooie dat natuur en leven heet
dat de grauwe ondergrond met kleur bekleedt
de basis van een wonder dat eeuwig moet verjaren  

de moeder die verdwijnt achter het kind dat zij mocht baren
het nageslacht dat nooit de navelstreng vergeet
van alles toch het mooiste dat natuur en leven heet
de schoonheid van een wonder dat eeuwig moet verjaren  

het fundament dat stil onder de tempel kreunt
het canvas dat verschuild de kleuren ondersteunt
de basis en de schoonheid, harmonisch door de jaren  

de meest gelaagde schepping kreeg van God het zelfbeheer
maar vol van zelfverering vergeet het telkens weer
de wereld is geen kunst, maar wel de aarde te bewaren. 
 

© bert deben
Antwerpen, 1991. 
 
Geschreven voor de Poeziewedstrijd Kasteel Groeneveld van het Nationaal Centrum voor Bos, Natuur en Landschap te Baarn (NL), georganiseerd naar aanleiding van het tienjarig bestaan van dit centrum. De dichtregel ‘De wereld is geen kunst, maar de aarde te bewaren’ was het thema van de poëziewedstrijd.
.
Nominatie 27 april 1991 voor de Poëzieprijs Kasteel Groeneveld te Baarn.
 

Poëzieprijs Kasteel Groeneveld, Centrum voor natuurbehoud.Poëzieprijs Kasteel Groeneveld, Centrum voor nat