maandag 25 november 2013

Het Eindstation

.
Antwerpen, 19 sept. 2013, geïnspireerd door ‘La dernière gare du monde’ van Wannes Van de Velde
foto: Love Tunnel, Shanghai © bert deben 
 
'Het Eindstation' kreeg een eervolle vermelding voor de Poëziewedstrijd
'Leo Vercruyssen' op zaterdag 23 november 2013 te Sint-Gillis-Waas
en werd gepubliceerd in bijhorende bloemlezing.
  

donderdag 21 november 2013

Wandeling met vader

.
 .
Wandeling met vader
.
Korte klim met hoge sparren
zon die door de wolken kijkt
winterweer, maar niet dat barre
wandelschoenen door het slijk  
 
zwijgend stap ik met mijn vader
door het groene niemandsland
komen wij in stilte nader
reiken wij elkaar de hand 
 
elke afstand wordt doorbroken
afkeer is hier niet van tel
wat wij voelen is natuur  
 
als er niets wordt uitgesproken
en ik maar geen vragen stel
staat er tussen ons geen muur. 
 
 
© bert deben
Medebach, Duitsland, 14 februari 2002.  
 

 
werd gepubliceerd in gedichtenbundelNatuurlijk’, een selectie uit inzendingen
voor de 4de Hillegomse Poëziewedstrijd, Artbooks 2013
en in Zizo magazine (zie foto boven) nr 134, april 2016.
 

maandag 18 november 2013

Gedichten voor De Roze Pen


. 
Voor wie er niet bij kon zijn of voor wie ze nog graag een keer wil herlezen, de gedichten die ik voordroeg tijdens De Roze Pen, met telkens in de titel een link naar het gedicht:

01.     Ik wandel langs het leven heen 
02.     De Onbekende Soldaat
03.     Uit Losse Stenen
04.     Normandië
05.     Icarus 
06.     Ik ben vannacht jouw toevluchtsoord 
07.     Minnaar 
08.     De liefde wachtte geduldig af
09.     Twee oude heren op een brug 
10.     Als jij straks sterft … 

+    ‘Dien Avond en die Roze’ van Guido Gezelle







 
met dank aan de organisatoren en alle aanwezigen voor deze geslaagde en aangename namiddag
 

donderdag 14 november 2013

Anneke Wasscher - buitenstaander



buitenstaander
. 
hij vindt geen houvast aan de kust
het strand  is overal te breed
de korrel zand te klein
 
de zee roept dat een sterke golf
wel iedereen vervoeren kan
de wind wil dat hij meebeweegt
 
maar hij hoort echo’s in zijn hoofd
die oud gevaar herhalen en bouwt
een bunker om het vege lijf
 
bij springvloed denkt hij dat de zon
met maan en aarde samenspant
omdat paniek tot grote hoogte stijgt
 
hij zucht wanneer de golf gebroken is
en luistert hoe het water huilt in
nog een  laatste stuiptrekking
 
een kalme zee stelt hem gerust
hij klampt zich vast aan surrogaat
het wrakhout en doodtij
 
 
december 2012
Anneke Wasscher 


Anneke Wasscher stopte in 2006 met haar werk in de verslavingszorg, na een loopbaan van 25 jaar. Eind 2008 vond ze, als laatbloeier, de tijd en de rust om gedichten en verhalen te schrijven.  Haar werk, meestal met een melancholische ondertoon, kreeg al snel de nodige aandacht dankzij verschillende nominaties en prijzen die ze won.  Haar eerste succes was de Gorcumse literatuurprijs 2008/2009, dit jaar alleen al won ze de 2de prijs van de Elly Blom poëziewedstrijd (Valkenburg); de 3de prijs van de literaire gedichtenwedstrijd Beeldspraak (Unique Sculptures); de 1ste prijs van de Stichting Ongehoord te Rotterdam en de 1ste prijs van de 4de Hillegomse gedichtenwedstrijd. Anneke Wasscher werd ook al diverse keren gepubliceerd in bloemlezingen en draagt regelmatig voor uit eigen werk. 
 
Een interview met Anneke Wasscher kan men lezen op: meandermagazine/anneke wasscher
 
'buitenstaander' werd voorheen al gepubliceerd op 'Pomgedichten.nl', waar het toen brons had gekregen voor een weekendwedstrijd met als thema 'verwarring', alsook in 'Land der Horizonten', een bundel van de dichters van de Prinsentuin 2013 (Groningen).
 

maandag 11 november 2013

Collateral damage

.
Collateral damage  
.
Ze hield met beide handen nog
de buikwand bij elkaar   

omdat een man zo dom werd gemaakt
te geloven dat er een god bestaat
die maagden aanbiedt
aan wie zich opblaast met een bom
in een warenhuis of een kazerne
of aan de ingang van
iemands anders hun moskee  

omdat een jongeman
probleemloos via internet
aan wapens kon geraken om in zijn hoofd
een strijd te voeren met de wereld
en na jaren niets te zijn geweest
opeens verandert in wereldnieuws
door in een school zijn klasgenoten
met kogels te doorzeven  

omdat een zelf verkozen president
de macht ten allen tijde wil behouden
en het volk het zwijgen op wil leggen
met mortiergranaten
geleverd door een land als dat van ons  

omdat een hoopje vrijheidsstrijders
al lang niet meer strijdt
voor de vrijheid
maar alleen voor het eigen gelijk
onder het mom van
onze waarheid zal de uwe zijn  

of omdat er jaren later
in een veld, in een bos, naast een weg
nog steeds landmijnen verborgen liggen 
uit een vuile oorlog
die nooit gewonnen werd  

omdat er in een oorlog
alleen maar verliezers zijn. 
 

© bert deben
Hengstdijk, wandelend onderweg, maandag, 11 november 2013, Wapenstilstand.
 
 
 
werd gepubliceerd in Po-e-zine nr 12
en op Versindaba, weblog vir Afrikaanse digkuns 
 

maandag 4 november 2013

Courgettes

.
 .
Courgettes
Courgettes, uien, een pompoen
de aardbeiplantjes schieten uit
een laagstamboompje vol met fruit
en veel tomaten, maar nog groen

de bonen rijp reeds voor de pluk
de prei wat mager en fragiel
maar levensvatbaar en stabiel
al was die vorig jaar mislukt

ik kuier door de tuin en kijk
naar mijn verbond met de natuur
en inspecteer er heel secuur
wat groeit en bloeit en af en toe

valt mij ook onverhoeds op hoe
ik steeds meer op mijn vader lijk


© bert deben 
Vogelwaarde, maandag 19 augustus 2013, voor vader
 

Zondag 3 november 2013 mocht ik tijdens de Poëziemiddag te Hillegom, een gedeelde 3de prijs in ontvangst nemen voor mijn gedicht ‘Courgettes’.  De 1ste prijs ging naar Anneke Wasscher voor haar gedicht ‘Het sprak vanzelf’, Margot Attema kreeg de 2de prijs voor ‘Trauma’ en Kees Godefrooij mocht samen met mij de 3de prijs in ontvangst nemen voor zijn gedicht ‘Amsterdam’.  Thema van deze 4de Hillegomse Gedichtenwedstrijd was ‘Natuurlijk’.

vlnr: Peter Nieuwendijk (Juryvoorzitter), Anneke Wasscher (1ste prijs), Bert Deben (3de prijs), Margot Attema (2de prijs), Kees Godefrooij (3de prijs) en Gerrit Kleijheeg (Wethouder Cultuur Hillegom)

In de gelegenheidsbundel met beste gedichten van de wedstrijd werden ook nog 4 andere gedichten van mij opgenomen: Boa in een baobab’; ‘Koeienwijsheid’; ‘Wandeling met vader’ en ‘God tussen de Rozen

vrijdag 1 november 2013

De dood staat naast mij, hij wacht ...

 

De dood staat naast mij
. 
De dood staat naast mij, hij wacht
hij luistert, naar hoe ik adem haal
hij kijkt bezorgd, ik adem zacht
ik adem langzaam maar normaal
 
hij luistert, naar hoe ik adem haal
hij hoopt dat ik misschien alsnog
ik adem langzaam maar normaal
’t moet ongedwongen gaan, maar toch
 
hij hoopt dat ik misschien alsnog
soms gaat het vlugger met wat bijstand
’t moet ongedwongen gaan, maar toch
boven mijn mond zweeft nu zijn hand
 
soms gaat het vlugger met wat bijstand
de dood staat naast mij, hij wacht
boven mijn mond zweeft nu zijn hand
hij kijkt bezorgd, ik adem zacht.
 
 
© bert deben
Antwerpen, dinsdag 27 mei 2008.


Dit gedicht werd mee opgenomen in ‘Ademtocht’ van Linda Wormhoudt:
.


Ademtocht.

Verhalen over de dood.

De dood is de man met de zeis, de rustbrenger, de insluiper, maar ook de welkome gast. De dood is alles en niets. De dood confronteert ons met wat we vrezen, wat we verwachten, dat wat we kennen, ontkennen, erkennen. De dood is deel van ons leven, of we willen of niet.
 
 
 

.
De dood als onlosmakelijk onderdeel van het leven heeft sjamaniste Linda Wormhoudt altijd al gefascineerd. Ze deed veel onderzoek naar rituelen rond de dood in verschillende culturen, omdat deze veel vertellen over mensen en het leven dat ze leiden. Ze kent zelf een aantal gezichten van de dood en weet dat hij aan ieder mens weer iets anders van zichzelf laat zien. Vaak gekleurd door cultuur of achtergrond, soms door angst, soms door hoop. De dood trekt zich niets aan van grenzen, de verhalen spelen zich dan ook af tegen verschillende culturele achtergronden en in verschillende tijden.

Coby Schilder tekende met potlood bezielde portretten van enkele hoofdpersonen. Niet van de dood zelf, want zoals u weet heeft die vele gezichten. 

Tijdens de presentatie van het boek op 10 oktober 2009 te Amsterdam mocht ik enkele gedichten voordragen over de dood.