In Flanders Fields
In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.
We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.
Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.
John McCrae
Western Front, Flanders
(nearby Ypres) 2/3 may 1915.
In Vlaamse Velden
Klaprozen bloeien in Vlaamse
klei
Tussen duizenden kruisen, rij
aan rij,
Die onze ligging hier duiden;
en in de lucht
Zingen moedige leeuweriken, die
tijdens hun vlucht
Nauwelijks hoorbaar zijn, door
het geschut hier beneden.
Wij zijn Dood. Enkele dagen geleden
Leefden wij nog, voelden wij
dag en dauw en smeedden
Wij plannen met wie wij
beminden, maar nu rusten wij stug
In Vlaamse velden.
Zet onze strijd met de vijand
voort:
Falende
handen reiken aan jullie de toorts;
Aan jullie de taak deze hoog
te houden.
Vervul onze hoop, opdat wij eindelijk
zouden
Gemoedsrust vinden, tussen klaprozen,
ongestoord
In Vlaamse
velden.
John McCrae
Westelijk Front (nabij
Ieper), 2/3 mei 1915.
Vertolking: © bert deben, mei
2014.
John McCrae schreef zijn
gedicht ‘In Flanders Fields’ begin mei 1915, te midden van de verschrikkingen
van de Groote Oorlog (WO I) aan het Westelijke Front. Aanleiding was het
abstracte schouwspel van duizenden klaprozen die opbloeiden op het door
granaatinslagen omgewoelde slagveld,
tussen de kruisen en de lijken van soldaten. Het gedicht werd wereldwijd bekend
en zorgde er voor dat de klaproos uitgroeide tot hét symbool van WOI en de herdenking
van de slachtoffers hiervan op 11 november (wapenstilstand).
Er bestaan ondertussen heel
wat vertalingen/vertolkingen van dit gedicht – ik zelf probeerde me vooral vast te
houden aan het rijmschema en de sfeer.
Een interessant achtergrondverhaal over het gedicht kan men lezen via:
